Yazılar

Zeynep Kayal

14/04/2020

Benim hikayem                                                                                

Okullar bir hafta erken tatil olmuş, Covid 19 virüsü çıkmıştı. Babam beni Balıkesir’e babaanneme götürecekti. İzmir’deki dedem; artık okullar açılmaz, Zeynep’i bize getirin biz çalıştıralım dedi. Annemler konuşup beni dedemlere bırakmaya karar verdiler.

Babamla birlikte Balıkesir, Gömeç’teki babaanneme geldik. Babam salgın nedeniyle sokağa çıkarmadı. Kuzenimle oynadım, bahçemizdeki salıncakta sallandık. Hafta sonu İzmir’de oturan dedemlere geldim. Babam hemen Ankara’ya döndü. Dedem ve anne annem emekli sınıf öğretmenidir. Orada hem TRT EBA TV’yi izledim, hem de 1.,2. sınıf Türkçe, hayat bilgisi, matematik çalıştık. Daha sonra dedeme ve bana sokağa çıkma yasağı geldi. Sadece pencereden bakabiliyorum. Bilseniz bahçedeki ağaçların yapraklarına, çiçeklere dokunmayı ne kadar özlemişim.

Bu zor günlerde canla başka çalışan, evlerine, çocuklarına, sevdiklerine gidemeyen sağlık çalışanlarımız var. Koca koca profesörler, doktorlar, hemşireler ve sağlık çalışanları virüse yakalanıp ölüyorlar. Biz dedemle her akşam 21.00’da onlara destek için alkışladık.

Tabi bu günler de geçecek, aileme, okuluma, öğretmenime ve arkadaşlarıma kavuşacağım. O günleri gelmesini özlemle bekliyorum.

Zeynep Kayal 1/A