Yazılar

İpek Zülal

23 NİSAN HAYALLERİM

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı bu sene inatçı virüs covid-19 sayesinde altüst oldu. Artık tüm planla bit miş, yerini evlere bırakmıştı. Bayrak sallayıp İstiklâl Marşı okuyacaktık,ancak yanyana büyük bir coşkuyla kutlyayamayacaktık bu bayramı.Balkondan balonlar uçuralım diyenler oldu, zaten balonlar plastik olduğu için havaya balon fırlatmak istemiyordum. Çünkü bu tabiat ananın canını acıtabilirdi. Birgün balkonda oynayarak yetinen çocukları görünce,evde kalıp çok sıkılan tek çocuk olmadığımı anladığımda öyle çok sevindim ki. Ancak bu mutluluk bir kaç dakika sürdü. Çünkü bir kaç dakika sonra 20 yaş altı sokağa çıkma yasağı olmasına rağmen 20 yaşın altındaki iki çocuğun sokağa çıktığını gördüm. Keşke 20 yaş altı ve 65 yaş üstü sokağa çıkma yasağı olmasa da 23 Nisan’da en azından dışarı çıkıp bayrak sallardık, ne güzel olurdu ne! Ancak inatçı covid-19 olmasaydı kesinlikle.

Bir sosyal medya sayfam var @minikitapkurdu. Annemin de bir sayfası var, annem sayfasında benim icat ettiğim doğayı kirletmemek için balon atmama fikrini paylaştı. Annemin aşırı fazla takipçisi olduğu için 2000den fazla insan bu fikrimi gördü ve sayemde tabiat ana kurtuldu.

Şimdiye kadar yazdıklarım gerçekti ama şimdi 23 Nisan’daki hayallerimi ve o gün olmasını istediklerimi yazacağım:

Keşke 23 Nisan’da saat 12’de bayrak sallayıp sanki her tarafta var bir düğün şarkısını söyledikten sonra belediye görevlileri kapı kapı dolaşsa çocuklara kalem,defter,kitap,şapka,oyuncak,boya vb. şeyler dağıtsa. Çocuklar en azından coşkuyla gülerdi. Her bir çocuk ve bebek adına bir fidan dikilse,bebeklere de hediye dağıtılsa. Çocuklara ve bebeklere uçağa binip gökyüzünden şeker,çikolata dağıtılsa. Ama bunlar tüm dünyadaki çocuklara ve bebeklere yapılsa. O gün tüm dünya çocukları bir gösteri veya bir şarkı videosu yayınlansa youtubede. Veya mutluluğu ifade eden bambaşka şeyler yayınlansa. O gün her çocuğa bir hikaye kitabı dağıtılsa. O gün çocuklar ödevlerini bitirse. O gün tüm çocuklar kendilerine gelen hediyeleri whatsapp tan veya balkondan birbirlerine gösterse. Birbirlerini tanımayanlar bile. Bir 23 Nisan filmi yayınlansa. Tüm çocuklar ve bebekler el ele tutuşup aynı anda “Virüs bizim mutluluğumuzu engelleyemez” diye bağırsa. Bu bayram coşkuyla sona erse.

İpek Zülâl

2-A Sınıfı Öğrencisi İzmir